Verborgen lasten in Europa: in enkele landen meer dan € 50.000 schuld per inwoner
Een analyse op basis van Eurostat-gegevens laat zien dat de nationale schuld per inwoner in meerdere EU-landen boven de € 50.000 uitkomt — een andere kant van Europa’s financiële last.

Door de redactie van EU Debt Map
Laatst bijgewerkt: 20 oktober 2025
Wanneer nationale schuld persoonlijk wordt
Publieke schuld in Europa wordt vaak vermeld in miljarden euro’s of als percentage van het bbp. Maar wat betekent dat voor het individu? Als alle staatsschuld eerlijk verdeeld zou worden over de inwoners, zouden mensen in meerdere EU-landen een persoonlijke rekening van meer dan € 50.000 hebben.
Waarom de schuld-tot-bbp-ratio niet het volledige beeld biedt
De bekendste indicator — de schuld-tot-bbp-ratio — laat zien hoe groot de schuld van een land is ten opzichte van zijn economie. Dat is nuttig om crisisrisico te beoordelen, maar het kan verbergen hoe groot de last voor de gemiddelde burger is. Volgens Eurostat-data over Q1 2025 staat de groep landen met de hoogste schuld-tot-bbp-ratio nog steeds bovenaan, terwijl kleinere economieën onderaan staan. Maar dat beeld verandert zodra we kijken naar schuld per persoon.
Een nieuw perspectief: schuld per persoon
Wanneer we de totale staatsschuld delen door de bevolking, krijgen we een ander beeld van de druk — vooral in welgestelde economieën met een grote absolute schuld.
Top 5 EU-landen naar schuld per persoon (momentopname):
- België — € 52.952 per persoon
- Italië — € 49.139 per persoon
- Frankrijk — € 46.545 per persoon
- Oostenrijk — € 42.679 per persoon
- Finland — € 42.234 per persoon
Landen zoals België en Oostenrijk klimmen hierdoor hoger in de ranglijst, terwijl ‘veilige’ economieën zoals Ierland en Luxemburg eveneens zwaarder lijken door hun kleinere bevolkingen en grote nominale schulden.
Geheime risico’s: rijk zijn is geen garantie
De gegevens wijzen op twee brede risicoprofielen in Europa:
- Solvabiliteitsdruk-landen: Kleinere of langzamer groeiende landen (bijv. Griekenland, Portugal) waar de schuld-tot-bbp hoog blijft en gevoelig is voor groeischokken.
- Lastonderhuidse-landen: Welgestelde landen (bijv. Ierland, Oostenrijk, Nederland) waar de schuld er beheersbaar uitziet als aandeel van het bbp, maar in absolute termen per inwoner zeer groot is.
Met vergrijzende bevolkingen en hogere rentes kunnen deze verborgen lasten in de loop der tijd lastiger worden — zelfs zonder een traditionele ‘schuldcrisis’.
Waarom dit ertoe doet
Schuld per persoon maakt publieke financiën tastbaar. Het verandert abstracte miljarden in een duidelijk besef van de langdurige fiscale belofte die elke burger erft. In de praktijk zijn beide gezichtspunten noodzakelijk:
- Schuld-tot-bbp: helpt om kortetermijncrisisrisico en marktdruk in te schatten.
- Schuld per persoon: toont de omvang van de langetermijn sociale en fiscale verbintenis.
Verken de live data
Bekijk de interactieve kaart op EU Debt Map om te volgen hoe de schuld in elk land zich realtime ontwikkelt.
Over de auteur
EU Debt Map Editorial Team
Over ons · firenature23@gmail.com
Bronnen: Eurostat-data over overheidsschuld (Q1 2025) en bevolkingsstatistieken per 1 januari 2025.
Meer artikelen
Related EU debt and fiscal insights to explore next.

11 dec 2025
De Nederlandse Staatsschuld: Een Baken van Stabiliteit in de Eurozone?
Een diepgaande analyse van de Nederlandse overheidsschuld in 2025. Hoe verhoudt de schuldquote zich tot de Europese normen en wat zijn de financiële vooruitzichten?

11 nov 2025
Kan de VS Meer Schuld Dragen dan Europa?
Verschillende EU-landen zitten al boven de 100% schuld-tot-bbp-ratio, net als de Verenigde Staten. Toch behandelen markten de Amerikaanse schuld heel anders. Dit artikel legt uit waarom.

11 nov 2025
Staatsschuld Nederland 2025: Live Teller en Actuele Ratio
Bekijk de actuele overheidsschuld van Nederland in 2025 – met een live teller per seconde, BBP-verhouding en vergelijking met andere EU-landen.

07 nov 2025
Europa's triljoenenvraag: wanneer is staatsschuld een investering?
Terwijl Europa geconfronteerd wordt met de kolossale kosten van de groene en digitale transities, wordt de oude soberheidsdoctrine uitgedaagd door een nieuwe logica: lenen niet voor consumptie, maar voor overleving en toekomstige groei.