EU-staatsschuld per inwoner in 2026: België, Italië en Frankrijk bovenaan

De overheidsschuld van de 27 EU-landen bedroeg eind juni 2026 samen ongeveer €35.700 per inwoner, volgens een berekening van EU Debt Map. België stond bovenaan met circa €60.100, gevolgd door Italië met €54.400 en Frankrijk met €52.000. Dat zijn vergelijkingsbedragen, geen persoonlijke rekeningen.

We delen voor ieder land de officiële schuld op 30 juni door de Eurostat-bevolking op 1 januari 2026. De peildata liggen dus zes maanden uit elkaar; bevolkingsveranderingen tussendoor zijn niet verwerkt. Schuld en bevolking zijn beide aan de officiële bronnen getoetst. De uitkomst is onze afgeleide maatstaf, niet een door Eurostat gepubliceerde indicator.

Zelf landen vergelijken? De kaart en ranglijst voor staatsschuld per inwoner gebruiken de schuld van eind 2025 en de bevolking op 1 januari 2026, dus aansluitende jaarpeildata. Dit artikel gebruikt de schuld van eind juni 2026 met dezelfde bevolkingsstand. De bedragen kunnen dus verschillen.

EU-staatsschuld per inwoner: alle 27 landen

Alle bedragen zijn na deling afgerond op €100. Landen met hetzelfde afgeronde bedrag krijgen dezelfde positie; daarom delen Malta en Zweden de veertiende plaats. Voor de volledige invoerwaarden en de jaarlijkse vergelijking kun je terecht in de uitgebreide landenranglijst.

Waarom België bovenaan staat

België combineerde ongeveer €719,1 miljard overheidsschuld met een bevolking van bijna 12 miljoen. Dat levert circa €60.100 per inwoner op. Het heeft daarmee niet de grootste totale schuld: Frankrijk, Italië en Duitsland dragen in euro’s meer schuld, maar verdelen die over meer inwoners.

Alleen België, Italië en Frankrijk kwamen in deze vergelijking boven €50.000 uit. Oostenrijk en Finland completeerden de top vijf met ongeveer €47.600 en €45.900. Onderaan stonden Bulgarije met €5.500, Estland met €8.300 en Letland met €11.700. De rangorde betreft deze peildata, niet een permanent oordeel over de landen.

Duitsland en Griekenland laten de beperking zien

Duitsland kwam uit op ongeveer €35.000 per inwoner en Griekenland op €34.600. Die bedragen liggen dicht bij elkaar. Hun schuldquotes deden dat niet: 63,4% tegenover 140,8% van het bruto binnenlands product, de waarde van de jaarlijkse economische productie.

De noemer verklaart waarom de ranglijsten verschillen. Een bedrag per inwoner deelt schuld door bevolking; de schuldquote deelt door economische omvang. Voor draagkracht is daarom ook de vergelijking van schuld ten opzichte van het bbp nodig. Geen van beide cijfers meet op zichzelf de rente, de bezittingen of het risico op financieringsproblemen.

Nederland stond met circa €28.900 per inwoner onder het gewogen EU-bedrag van €35.700. Dat is geen vrij besteedbare begrotingsruimte en geen aansprakelijkheid van een Nederlands huishouden. De schuld is een verplichting van de overheid.

Hoe het gewogen EU-bedrag is berekend

De som van de 27 nationale schuldstanden bedroeg €16.157.459,3 miljoen, afgerond €16,16 biljoen. Gedeeld door hun gezamenlijke 451.990.314 inwoners, oftewel 451,99 miljoen, komt dat uit op ongeveer €35.747. Na afronding op €100 tonen we €35.700. We middelen dus niet de 27 landenbedragen alsof ieder land even groot is.

Eurostat publiceert voor de EU daarnaast een geconsolideerde schuld van ongeveer €15,95 biljoen. Daarin zijn leningen tussen EU-overheden verwijderd. Het verschil met onze som van nationale schulden is circa €206,73 miljard. Onze berekening vergelijkt nationale schuld per inwoner en gebruikt daarom de som van de landen, niet dat afzonderlijke EU-totaal.

De methodologie van de vergelijkingspagina legt die keuze uit. De kwartaalcijfers zijn voorlopig en ook bevolkingscijfers kunnen worden herzien. Bij een volgende actualisering moeten daarom beide invoerreeksen opnieuw gecontroleerd worden, niet alleen de titel of publicatiedatum.

De ranglijst maakt grote bedragen begrijpelijker. Voor een oordeel over de rekening achter die bedragen moet je verder kijken: naar de omvang van de economie, rentelasten en begrotingen. Juist Duitsland en Griekenland laten zien waarom een bijna gelijk bedrag per persoon een heel verschillende financiële context kan hebben.